Isabel heeft Oorlogsouders

“Als kind wist ik niet beter dan dat het normaal was zoals het bij ons thuis ging. We woonden in een huis in het bos, het was warm en gezellig. Dat er nooit familie op bezoek kwam, daar stond ik niet bij stil. Net zo min als dat ik het vreemd vond dat we sommige winkels in het dorp nooit bezochten omdat het personeel ons niet wilde bedienen. Of dat sommige meisjes uit mijn klas niet bij me mochten spelen. Het was gewoon zoals het was. Eigenlijk begon me pas te dagen dat er iets mis was toen mijn ouders me meenamen naar een reünie van mijn vaders familie. Ik wilde me netjes voorstellen, maar een aantal ooms en tantes negeerden me. Ze draaiden letterlijk hun rug naar me toe.”

Isabel presenteert Oorlogsouders

Goede vriendin Isabel van Boetzelaer presenteerde gisteren -23 maart 2017- haar boek in het Goethe Instituut in Amsterdam. Dat deed ze opvallend rustig en gedecideerd. Is dat een kwestie van karakter, vroeg ik me af, de training van een ex-danseres of adellijke opvoeding? Een paar jaar geleden las ik een eerste of tweede versie en nu liggen er 318 pagina’s om trots op te zijn en waar o.a. Ad van Liempt lovende woorden voor had.

Ad van Liempt

 

0 antwoorden

Plaats een Reactie

Meepraten?
Draag gerust bij!

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *